Δε θα αποκτήσεις ποτέ αυτό που θέλεις, αν δεν παραδεχτείς ότι το χρειάζεσαι. Και δεν παραδέχεσαι ότι χρειάζεσαι επειδή αυτή η μικρή φωνούλα του εγωισμού δε σε αφήνει να ρίξεις τα μούτρα σου, σου ψιθυρίζει πως δεν πρέπει να φανείς αδύναμος στους άλλους.

Αισθάνεσαι όπως ο ζητιάνος του Καρκαβίτσα σαν στην ανάγκη βρεθείς.

Μη ζητήσεις και φανεί πως στερείσαι, μην παραδεχτείς πως έχεις ανάγκη τον άλλον και εκείνος πατήσει επάνω στην αδυναμία σου και το εκμεταλλευτεί. Αισθάνεσαι πως η βοήθεια του άλλου είναι ελεημοσύνη και πως σε υποτιμά εσένα. Είναι λες και σου αποδεικνύουν την ανικανότητα να σε φροντίσεις. Όμως, όλοι βρεθήκαμε σε στιγμή να μην έχουμε κάτι, το οτιδήποτε.

Αν δε ρίξεις τα μούτρα σου, η ζωή δε θα σου δώσει αυτά που αποζητάς. Αν δεν καταδεχτείς να πεις «μου λείπεις» θα περάσεις ακόμα περισσότερες στιγμές μακριά από το πρόσωπο που αγαπάς. Λες και με τον εγωισμό θα κοιμάσαι αγκαλιά κάθε βράδυ…

Ταπείνωση όχι με την έννοια της Χριστιανικής ηθικής. Ταπείνωση με την έννοια ότι παραδέχομαι τις ελλείψεις  μου και ζητώ τον Άλλον για να μου συμπληρώσει αυτό που για οποιονδήποτε λόγο δεν έχω. Είτε χρειάζομαι φαγητό, είτε μία αγκαλιά, είτε μία καλή κουβέντα. Ταπείνωση με την έννοια της συνειδητοποίησης ότι είναι εντάξει να μην έχω τα πάντα, να αισθάνομαι πλήρης ή να μη βρεθώ σε ανάγκη ποτέ στη ζωή. Κάποια στιγμή θα έχω ανάγκη τον Άλλον. Και θα πρέπει να τον κοιτάξω κατάματα. Γιατί ο Άλλος δε γνωρίζει την έλλειψή μου, εγώ πρέπει να του ανοιχτώ. Και αν δε ζητήσω, τότε πώς θα πάρω; Αν ο άλλος δε γνωρίζει πως διψάω πως θα μου προσφέρει νερό;

Προτιμάς να πεινάσεις από το να ζητήσεις λίγο φαγητό. Προτιμάς να μένεις μόνος από το να παραδεχτείς πως έχεις ανάγκη λίγη παρέα.

Αν δεν πάρεις και δε δώσεις, η ζωή τι νόημα έχει; Αν δε ζητήσεις πώς θα λάβεις; Αν δεν παραδεχτείς την έλλειψή σου πώς θα προσπαθήσεις να την καλύψεις;

Να ζητάς αυτό που έχεις ανάγκη. Είναι καλύτερο να γεμίσει το στομάχι σου, παρά να μη χορτάσεις. Είναι καλύτερο να φας χυλόπιτα παρά να μείνεις μία ζωή με την έωλη απορία «τι θα συνέβαινε αν μιλούσα και έλεγα αυτά που αισθανόμουν».

Μόνο αν σταματήσεις να υπακούς σε αυτή την περηφάνια σου που σου λέει να μην ταπεινωθείς, θα έρθεις πιο κοντά σε αυτά που θέλεις.