Οι θεραπευτικές ιδιότητες του πάγου χρησιμοποιούνταν από τον ίδιο τον «πατέρα της ιατρικής», τον διάσημο Έλληνα γιατρό Ιπποκράτη, για την αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών.
Στην δεκαετία του 1970, ο Ιάπωνας καθηγητής Toshima Yamauchi ήταν ο πρώτος που προώθησε την ιδέα της χρήσης εξαιρετικά χαμηλών θερμοκρασιών για την αντιμετώπιση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Χρησιμοποίησε πρωτόκολλα χαμηλών θερμοκρασιών με επιτυχία σε σημείο που σχεδόν στο 80% βαριά ασθενών υπήρξε παντελής ανακούφιση από τα συμπτώματα της ασθένειας και του πόνου.
Τα θετικά αποτελέσματα της κρυοθεραπείας ήταν αδύνατο να αγνοηθούν.
Έτσι, μετά την έκθεσή του το 1979, ο καθηγητής Yamauchi ανακοίνωσε τα επιτεύγματά του στο Συνέδριο Ρευματολογίας και μερικά χρόνια αργότερα τέθηκε σε λειτουργία το πρώτο σύστημα γενικής κρυοθεραπείας.
Tο 1984, η κλινική του καθηγητή Reinhard Fricke ενέταξε στα προγράμματά της την κρυοθεραπεία και εκατοντάδες ασθενείς μπορούσαν πλέον να υποβληθούν στην πολυπόθητη θεραπεία. Έκτοτε, εκατομμύρια άνθρωποι ανά τον κόσμο έχουν την ευκαιρία να βιώσουν τις καταπληκτικές αναζωογονητικές ιδιότητες της Ολόσωμης Κρυοθεραπείας.
Που οφείλονται οι μαγικές ικανότητες της;
Ερευνητές παρουσίασαν το φαινόμενο της επίδρασης της Ολόσωμης Κρυοθεραπείας. Αποδεικνύεται ότι αυτή καθ’εαυτή η διαδικασία, κατά την οποία ψύχεται η επιφάνεια του σώματος του ασθενούς, δεν διευρύνει το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Αυτό όμως επιτυγχάνεται μέσω των θεραπευτικών και αναζωογονητικών μηχανισμών τους οποίους ενεργοποιεί.
Με την έκθεσή του στη στρεσογόνο επίδραση των χαμηλών θερμοκρασιών, ο οργανισμός ενεργοποιεί τους αναζωογονητικούς μηχανισμούς και το ανοσοποιητικό σύστημα. Αναισθητικές ουσίες, όπως οι ενδορφίνες, απελευθερώνονται στο αίμα και μειώνεται η δραστηριότητα ουσιών υπεύθυνων για φλεγμονές όπως η ισταμίνη και η σεροτονίνη.
Η πτώση της θερμοκρασίας της επιφάνειας του σώματος μειώνει την δραστηριότητα των υποδοχέων του δέρματος, την αγωγιμότητα των νευρικών ινών ενώ έχει και αξιοσημείωτη αναισθητική δράση. Μελέτες καταδεικνύουν ότι το σημαντικότερο αποτέλεσμα της Ολόσωμης Κρυοθεραπείας είναι η ανάπτυξη και εκπαίδευση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Για να είμαστε ακριβείς, ένα βελτιωμένο ανοσοποιητικό σύστημα διασφαλίζει την πρόοδο στην θεραπεία πληθώρας ασθενειών. Ένας συνδυασμός των βασικών τεχνολογικών παραμέτρων που περιλαμβάνει την θερμοκρασία του αερίου, τον χρόνο ψύξης και την επιφάνεια του δέρματος η οποία έρχεται σε επαφή με το αέριο δημιουργεί ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο ο οργανισμός αναγνωρίζει και απαλείφει μόνος του τις διαταραχές που ευθύνονται για την πάθηση.
Συχνά, οι συμβατικές θεραπείες τείνουν να στοχεύουν στα συμπτώματα και όχι στα αίτια των παθήσεων.
Ο οργανισμός έχει την ικανότητα να ξεπερνά την ασθένεια και να αποτρέπει την επανεμφάνισή της. Η έκθεση σε χαμηλές θερμοκρασίες ενεργοποιεί την αντίδραση η οποία παρατηρείται μετά από μία σειρά συνεδριών. Παρουσιάζεται με μία ευνοϊκή μεταβολή στους μεταβολικούς δείκτες η οποία διαρκεί για πολύ καιρό μετά την θεραπεία, μήνες ή σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και χρόνια.
Εάν οι χαμηλές θερμοκρασίες επιδρούν στον ανθρώπινο οργανισμό για ένα μικρό χρονικό διάστημα, τις εκλαμβάνει ως απειλή. Πολύ λογικά, η απειλή αυτή πρέπει να καταπολεμηθεί και συνεπώς προκαλείται μία μεταβολή στο περιβάλλον, οι προστατευτικές δυνάμεις του οργανισμού ενεργοποιούνται και είναι έτοιμες για μάχη. Εκείνη την στιγμή, το αίμα ωθείται στους ενεργούς μύες και το δέρμα, ο τροπισμός των ιστών βελτιώνεται σημαντικά, αυξάνεται η παραγωγή αντισωμάτων, ενεργοποιείται το νευρικό σύστημα και το όριο του πόνου μειώνεται δραστικά.
Με τακτικές εκθέσεις σε χαμηλές θερμοκρασίες βελτιώνεται ο μεταβολικός ρυθμός ενώ παράλληλα εκλύεται και τεράστια ποσότητα ενδορφινών, των λεγόμενων ορμονών της ευτυχίας. Η επίδραση της κρυοθεραπείας προσομοιάζει εκείνη της γυμναστικής, δηλαδή ευεξία χάρη στην παραγωγή ενδορφινών, βελτίωση της φυσικής κατάστασης, ενεργοποίηση του μεταβολισμού, καταπολέμηση της κυτταρίτιδας και της παχυσαρκίας και βελτίωση του ανοσοποιητικού συστήματος.
